DiDi

Dichters op Dinsdag

Flower

Archive for July, 2010

DiDi 149 | Strand

Beach

Eigenlijk valt het weer wat tegen, maar toch gaan we naar het strand vandaag, naar de zee met Willem Kloos en zijn gedicht Van de zee.

Aan Frederik van Eeden

De Zee, de Zee klotst voort in eindeloze deining,
De Zee, waarin mijn Ziel zichzelf weerspiegeld ziet;
De Zee is als mijn Ziel in wezen en verschijning,
Zij is een levend schoon en kent zichzelve niet.

Zij wist zichzelven af in eeuwige verreining,
En wendt zich altijd òm en keert weer waar zij vliedt,
Zij drukt zichzelven uit in duizenderlij lijning,
En zingt een eeuwig-blij en eeuwig-klagend lied.

O, Zee was Ik als Gij in àl uw onbewustheid,
Dàn zou ik eerst gehéél en gróót gelukkig zijn;

Dán had ik eerst geen lust naar menselijke belustheid
Op menselijke vreugd en menselijke pijn;

Dan wàs mijn Ziel een Zee, en hare zelfgerustheid
Zou, wijl Zij groter is dan Gij, nóg groter zijn.

DiDi 148 | Zwemmen

Water

Vorige week was er al Nachtzwemmen, vandaag is het warm genoeg voor een duik in het zwembad. De dichter duikt, schreef Willem Jan Otten.

Voorbij. Geen vorm zo uitgebalanceerd
of hij verdwijnt, geen plons zo elegant
of hij vergaat, in kringen, onbestemd.
Een salto telt zolang de plank nog trilt,
zolang het meisje op de rand van het bassin
me ziet, hoe ik mijn haren schud.

DiDi 147 | Nacht

Colors of the Night

En dan heb je werk, en werk je ’s nachts. Terwijl iedereen slaapt waak ik over de wereld. Veel liever zou ik gaan Nachtzwemmen, met Hagar Peters.

De maan rolt een loper
van licht op het water.
We waden ernaar
naakt in het donker
raken niet verloren
langs de baan van de maan
van licht door het water
alleen zichtbaar
voor dat van elkaar
in ons lichaam.

DiDi 146 | Oranje

"Voordat ik een fout maak, maak ik die fout niet."

Een ding is zeker: hoe het vanavond ook afloopt, volgende week is er geen voetbal meer. Geen WK althans. Dus nog een keer een voetbal gerelateerd thema. Voetbal op tv, met commentaar van Evert ter Napel. Theun de Vries krijgt er Rijmdwang van.

Ik lijd psychosomatisch
Onder zijn explicaties

Ik raak in een crisis
Door zijn analyses

Ik krijg neuroses
Van zijn prognoses

Zijn neutraal commentaar
Brengt mij op een brancard

Ik reageer als een relnicht
Op zijn tactisch inzicht

Een ‘bal tegen de bips’
Bezorgt mij bad trips

Zijn zinloze feiten
Doen mijn geest splijten

Ik word gek
Van zijn gekwek

Ik word stapel
Van Evert ten Napel