DiDi

Van de liefde naar Parijs is maar een kleine stap. Ik lees momenteel de brieven die Jan Wolkers vanuit Parijs naar Annemarie Nauta schreef. Het verblijf van Remco Campert in de jaren vijftig werd ook aangestipt. Van hem het gedicht Straattheater

In de zoele middagwind
zat ik op een bankje
op de Boulevard du Général Leclerc
naast een oude heer
die Indochina nog had meegemaakt
rozet in zijn knoopsgat
witte sjaal om zijn uitgedroogde hals
en een mormel van een hondje
aandachtig aan zijn voet
toen Sophie Marceau actrice
die ik kende uit de bladen
vergezeld van haar fotograaf
uit een limousine stapte
en bij het lichtjes vasthouden
van haar zonnehoed
haar roomblanke oksel toonde

het hondje kefte
en de oude heer en ik
we stonden als één man op
zongen een liedje
maakten kleine pasjes
draaiden met onze kont

maar zij zag ons niet

De straattheaterfoto komt uit Deventer, vorig jaar geschoten tijdens Deventer op stelten. In Parijs ben ik nooit geweest.

This entry was posted on Tuesday, May 11th, 2010 at 12:00 am and is filed under Thema. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.