DiDi

“Je hebt gewoon geen geluk”, kreeg ik gisteren te horen. En zonder geluk vaart niemand wel. Niet dat ik nu zo ongelukkig ben, welnee. Het gedicht is van Mark Boog en is getiteld Geluk.

Het geluk is overkomelijk. Men plaatst het
in een vitrine en gaat aan het werk.
Wie ernaar vraagt krijgt het te zien,
onder weloverwogen commentaar.

Het is gebruikelijk om ’s avonds achterover
te zitten en het geluk, zoals dat beschaafd
verlicht tentoongesteld staat, te beschouwen.
Men stoot de deelgenoot erover aan.
Die knikt of zegt heel zachtjes: ‘Ja.’

In hoeverre het geluk ons bepaalt
is niet eens een vraag: totaal. Wij zijn niets
dan ons geluk, en het geluk is waar wij zijn.

Slechts tijdens het afnemen van de glasplaat
slaan we soms de ogen neer. De vochtige
doek hangt slap in onze handen. Zo mooi.

This entry was posted on Tuesday, March 23rd, 2010 at 12:01 am and is filed under Thema. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.