DiDi

Vijf weken terug was ik nog blij dat de sneeuw een week bleef liggen zodat ik het als thema kon brengen Ondertussen ben ik er moe van. Vanochtend lag er alweer een sneeuwdekentje over de wereld, in ieder geval over mijn stukje van de wereld. En het land, Het land is moe in het gedicht van Drs. P.

Het land is moe
De hemel grijs
De wind is koud
Zo koud als ijs
Mijn jas is dun
De kleur is vaal
De weg is lang
De boom is kaal

Mijn rug is krom
En macht is recht
De lucht is vuil
Het brood is slecht
Het dak is lek
De vloer is rot
De ruit is stuk
Het kind is zot

La la la la
Etcetera

De muur is klam
Het licht is zwak
De hond is vals
De stoel is wrak
Het geld is krap
Het brood is slecht
Of had ik dat
Al eens gezegd?

Het oog is dof
Het bloed is rood
Het haar is grijs
Het paard is dood
Het vlees is taai
Het werk is zwaar
Het bier is duur
Het lied is klaar

Het zelfportret is van vorige week woensdag, toen er ook al een vers pak sneeuw was gevallen. Ook toen werd ik er al moe van

This entry was posted on Tuesday, February 16th, 2010 at 10:28 am and is filed under Thema. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.